عکس‌های خارق‌العاده از کانابیس زیر میکروسکوپ

کرونوس – کانابیس زیر میکروسکوپ این شکلی است.

این عکس‌ها نه تنها برای پس‌زمینه‌ی گوشی تلفن آدم‌های علف‌باز مناسب هستند، که همچنین شامل الهاماتی در مورد خواص روان‌گردان ماریجوانا و رایحه‌ی خوش این گیاه می‌باشند.

گیاه‌شناسانی از دانشگاه بریتیش کلمبیا با استفاده از فناوری پیشرفته‌ی میکروسکوپی موفق شدند تیره‌های گوناگونی از خانواده‌ی کانابیس ساتیوا را که فیتونا نام دارد از نظر شیمیایی طبقه‌بندی کنند. نتایج این تحقیقات در The Plant Journal به انتشار رسیده است.

نتایج این تحقیقات به تأیید این می‌پردازد که ساختارهای مویی‌شکل که روی این گیاه یافت می‌شوند، بخصوص آن‌هایی که درشت‌تر و قارچ‌مانند باشند، غنی‌ترین منبع صمغ چسبناک هستند. این صمغ دارای ماده‌ای به نام تتراهیدروکانابین‌ال (THC) و کانابیدیول (CBD) می‌باشد. این ساختارها که بلحاظ تکنیکی «خار» (trichomes) نام دارند همچنین منبع اصلی هیدروکربن‌های ترپن (terpenes) هستند که تولیدکننده‌ی بویی است که از این گیاه به مشام می‌رسد.

عکس با میکروسکوپ چندفوتونی از خارهای غده‌ای ساقه‌دار
عکس با میکروسکوپ چندفوتونی از خارهای غده‌ای ساقه‌دار

تاکنون سه نوع گوناگون از این خارهای غده‌ای شکل روی گیاه کانابیس (عکس‌های زیر) شناسایی شده. ساقه‌دار، بی‌ساقه و پیازی. اما پیش از این کسی نمی‌دانست هر یک از این ساختارها چه نقشی بازی می‌کنند.

یکی از دلایل اصلی ناشناخته ماندن این موضوعات تاکنون این است که طی بخش اعظم تاریخ استفاده از این گیاه غیرقانونی بوده است. اما با تخفیف قوانین پیشین در برخی کشورها، این روزها مطالعات گسترده‌تری روی این گیاه شکل می‌گیرد.

سم لیوینگستون، پژوهشگری که در این تحقیقات شرکت کرده بود طی بیانیه‌ای گفت: «ما متوجه شدیم که خارهای غده‌ای شکل ساقه‌ای، کارخانه‌های سلولی بیشتری برای تولید کانابینوئید و ترپن‌های بودهنده دارند. دیگر این که آن‌ها خودشان از خارهای بی‌ساقه به وجود می‌آیند. آن‌ها در طی روند رشد تغییرات عمده‌ای متحمل می‌شوند که اینک با ابزارهای میکروسکوپی جدید می‌توان مشاهده کرد.»

از چپ به راست: خارهای غده‌ای کانابیس در شکل‌های ساقه‌دار، بی‌ساقه و پیازی. Samuels Lab/UBC
از چپ به راست: خارهای غده‌ای کانابیس در شکل‌های ساقه‌دار، بی‌ساقه و پیازی. Samuels Lab/UBC

پژوهشگران همچنین با استفاده از تحلیل بیان ژنی به مطالعه‌ی ژن‌هایی پرداختند که در تولید این محصولاتی بیوشیمیایی قیمتی نقش بازی می‌کنند. آنان به این نتیجه رسیدند که خارهای بی‌ساقه بیشترین ترپن و همین‌طور کانابینوئید را تولید می‌کنند. یکی دیگر از اعضای گروه پژوهشگران گفت: «ما تعداد زیادی ژن پیدا کرده‌ایم که در تولید کانابینویید و ترپن نقش بازی می‌کنند.» او اضافه کرد: «خارها، متابولیت‌ها را در دیواره‌ی سلولی ذخیره می‌کنند و موضوع بسیار جالب این است که این مقدار از محصول قاعدتاً باید برای سلول سمی باشد. ما علاقه داریم بفهمیم چگونه سلول‌ها می‌توانند در مقابل آن مصون بمانند.»

یک عکس دیگر با میکروسکوپ چندفوتونی از خارهای ساقه‌دار
یک عکس دیگر با میکروسکوپ چندفوتونی از خارهای ساقه‌دار

درباره هیأت تحریریه

هیأت تحریریه
این مقاله توسط هیأت تحریریه نوشته ویا ویرایش شده است. عضویت در هیأت تحریریه با توجه به «شرایط همکاری با کرونوس» برای عموم آزاد است.

آیا می‌دانستید؟

ممکن است جهان آن‌قدر که به نظر می‌رسید مسطح نباشد

کرونوس – مدلی که ما در حال حاضر از جهان در دست داریم مشتمل بر …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *