صفحه اصلی / علوم اجتماعی / سیاسی / خجسته باد دولت کارگری! (مجارستان ۱۹۱۹)

خجسته باد دولت کارگری! (مجارستان ۱۹۱۹)

نویسنده: شورای حاکم انقلابی مجارستان (۱۹۱۹)
مترجم: مراد شیرین

در تاریخ ۲۱ مارس ۱۹۱۹، برابر با ۲۹ اسفند ۱۲۹۷، پکارگران مجارستان قدرت دولتی را در دست گرفتند. به غیر از روسیه، مجارستان تنها کشوری بود که در آن موج انقلابی چند سال پس از جنگ جهانی امپریالیستی ۱۹۱۴-۱۹۱۸ به تسخیر قدرت انجامید. رهبر جمهوری مجارستان «بلا کون» بود و «گئورگ لوکاچ» نیز مقام کمیسر آموزش و پرورش و فرهنگ را در آن داشت. این جمهوری با حملات بورژوازی رومانی که از سوی امپریالیست های بریتانیا و فرانسه پشتیبانی می شد، در تاریخ ۶ اوت همان سال سرنگون شد. اطلاعیۀ زیر در تاریخ ۲۲ مارس (اول فروردین ماه ۱۲۹۸) صادر گردید.

 

به همگان!

امروز کارگران مجارستانی تمامی اختیار [دولتی] را در دست خود می‌گیرد. متلاشی شدن دنیای بورژوازی و ورشکستگی حکومت ائتلافی، کارگران و دهقانان را وادار می‌کند که این قدم را بردارند. تولید سرمایه‌دارانه متلاشی شده است. فقط کمونیزم است که می تواند کشور را از هرج و مرج محفوظ نگاه دارد.

در سیاست خارجی نیز ما با چنین فاجعۀ کاملی مواجه هستیم. کنفرانس پاریس(۱) تصمیم گرفته است که نزدیک به کل مجارستان را اشغال نظامی کند، و به مرز اشغال به مثابۀ مرز سیاسی قطعی نگاه می‌کند و بدین‌گونه ارائۀ خوراک و زغال سنگ را غیرممکن می‌سازد. نجات ما در دیکتاتوری پرولتاریا نهفته است. برای [تحقق] این هدف، اتحاد کامل پرولتاریا (کارگران انقلابی) لازم می‌باشد. بنابراین حزب سوسیال دمکرات و حزب کمونیست متحده شده‌اند. حزب سوسیالیست مجارستان از این پس تمامی مردان و زنان کارگر کشور را به عضویت قبول می‌کند.

این حزب به «شورای حاکم انقلابی» قدرت می‌دهد که حکومت را به عهده گیرد. این حکومت شورایی کارگران، دهقانان و سربازان را در سراسر کشور توسعه خواهد داد، که حوزه‌های قدرتی مقننه، مجریه و قضائیه را اعمال کنند. مجارستان یک جمهوری شورایی می‌شود، که بلافاصله اصول سوسیالیزم و کمونیزم را به اجرا می‌گذارد. املاک بزرگ، معادن، شرکت‌های بزرگ صنعتی، بانک‌ها و وسایط نقلیه، اشتراکی خواهند شد. اصلاحات ارضی نه از طریق تقسیم [زمین‌ها] به قطعات کوچک، بلکه از طریق شوراهای تعاونی به اجرا گذاشته خواهند شد. به سوداگران، و آنان که بر گرسنگی و نیازمندی احتکار می‌کنند، بی‌رحمانه برخورد خواهد شد.

«شورای حاکم» خواهان انضباط آهنین است. راهزنان ضدّ انقلاب و یاغی‌های غارتگر با حکم مرگ مجازات خواهند شد. شورا یک ارتش پرولتری قدرتمند سازمان می‌دهد که تا دیکتاتوری کارگران و دهقانان علیه سرمایه‌داران و زمین‌داران مجارستان، و همچنین «بویار»ها(۲)ی رومانی و بورژوازی چکسلاواکی حمایت کند.

[شورای حاکم] صمیمیت و همدلی کامل معنوی و آرمان خود را با حکومت شورایی روسیه اعلام می‌کند، و به آن پیشنهاد پیمان نظامی می‌دهد. درودهای برادرانه به کارگران انگلستان، فرانسه، ایتالیا و امریکا می‌فرستد، و آنان را فرامی‌خواند که حتی برای یک دقیقه هم لشگرکشی شرورانه و درندۀ حکومت‌های سرمایه‌داری علیه جمهوری شورایی مجارستان را متحمل نشوند. کارگران چکسلاواکی، رومانی، صربستان و کروواسی را به الحاق پیمان نظامی علیه بورژوازی، «بویار»ها، زمین‌داران و خاندان‌های سلطنتی دعوت می‌کند. و کارگران اتریش–مجارستان و آلمان را به گسست پاریس و الحاق خود به مسکو فرامی‌خواند، که یک جمهوری شورایی احیا کنند، و با امپریالیست‌های فاتح سلاح به دست مقابله کنند.

ما به سختی‌ها و فداکاری‌هایی که با آن رو به رو خواهیم شد، آگاه هستیم. ما می‌بایست که مبارزه کنیم تا منابع و آذوقۀ خوارک و معادن را آزاد کنیم، و آزادی برادرانمان و هستی خود را کسب نماییم. ما به شجاعت پرولتاریا اطمینان داریم. ما مسیری را انتخاب می‌کنیم که برای ما سختی، تهی‌دستی و رنج به ارمغان خواهد آورد، چرا که فقط به این ترتیب می‌توانیم به پیروزی جنبش سوسیالیزم کمک کنیم، و جهان را رها کنیم. ما همگی را فرامی‌خوانیم که یا مشغول کار شوند و یا وارد ارتش پرولتری شوند.

منبع: رابرت و. دانیلز (ویراستار)، «تاریخ مستند کمونیزم»، جلد دوم، صص. ۹۱-۹۳، انتشارات «وینتج»، نیویورک، ۱۹۶۲.

۱ «کنفرانس صلح پاریس»: نشستی در سال ۱۹۱۹ که در آن قدرت های امپریالیستی پیروزمند شرایط صلح را بر قدرت ها و کشورهای شکست خورده تحمیل کردند. قراردادهای «ورسای» (در مورد تسلیم شدن آلمان) و «تری آنون» (در مورد تسلیم شدن مجارستان) از سلسله قراردادهایی بودند که در این اجلاس تهیه شدند.
۲ اشراف

درباره سعید حسن‌زاده

سعید حسن‌زاده
سعيد حسن‌زاده، ساکن استانبول، نويسنده و مترجم و همچنین فعال حقوق بشر و تحليلگر مسائل سياسی و اجتماعی ایران است.

آیا می‌دانستید؟

یک تحقیق جدید: آتش را ما اختراع نکردیم، نئاندرتال‌ها اختراع کردند

کرونوس – گروهی از باستان‌شناسان دانشگاه لیدن در هلند نخستین شواهد از «ابزار مصنوعی» را …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *